21 lines
597 B
Plaintext
21 lines
597 B
Plaintext
Mijn dromen spatten als lemmings op de grond
|
|
Grijnzend telt het onheil de tanden in mijn mond
|
|
Hoe lang kan ik nog wegkijken
|
|
Het antwoord blaast niet in de wind
|
|
Het valt op straat als natte sneeuw
|
|
Waar het mengt met modder en uitlaatgassen
|
|
|
|
Gooi het in duigen
|
|
Alles kan stuk
|
|
Scherven brengen geluk
|
|
|
|
Ben ik niet eenzaam; dan zijn we wel tweezaam
|
|
We zijn nog dezelfden maar alles lijkt anders vandaag
|
|
Van ongezouten naar zouteloos
|
|
De vallei werd een dal
|
|
En ik hou van jou als een man die zijn vrouw niet meer aanraakt
|
|
Omdat hij van haar walgt
|
|
|
|
Gooi het in duigen
|
|
Alles kan stuk
|
|
Scherven brengen geluk |