45 lines
1.2 KiB
Plaintext
45 lines
1.2 KiB
Plaintext
|
Er zijn twee manen, de pier is van ijs
|
||
|
|
Ik kijk naar je nu je in de duisternis verdwijnt
|
||
|
|
De wind vergrijpt zich gulzig aan jouw haar
|
||
|
|
Je jurk vlamt als een godheid om je zo volmaakte lijf
|
||
|
|
Dat ik er tranen in mijn ogen van krijg
|
||
|
|
Ik ben van jou en jij van mij. Dat is klaar
|
||
|
|
|
||
|
|
Dus omhels me weer
|
||
|
|
Als een roedel wolven schat
|
||
|
|
Verscheur me met jouw lippen
|
||
|
|
Tot ik snap wat jij bedoelt
|
||
|
|
Omhels me weer
|
||
|
|
Als een anaconda
|
||
|
|
Hoe vaster jouw omhelzing is
|
||
|
|
Hoe vrijer ik me voel
|
||
|
|
|
||
|
|
Het meer is zilver, de nacht heeft geen eind
|
||
|
|
Ik kijk je aan nu je in de duisternis verdwijnt
|
||
|
|
De grond is koud en zacht, je lichaam zwaar
|
||
|
|
De wind gaat liggen, alles is stil
|
||
|
|
Ik kniel, leg je voorzichtig in de ongerepte sneeuw
|
||
|
|
Er is gebeurd wat er is gebeurd. Dat is klaar
|
||
|
|
|
||
|
|
Dus omhels me weer
|
||
|
|
Als een roedel wolven schat
|
||
|
|
Verscheur me met jouw lippen
|
||
|
|
Tot ik snap wat jij bedoelt
|
||
|
|
Omhels me weer
|
||
|
|
Als een anaconda
|
||
|
|
Hoe vaster jouw omhelzing is
|
||
|
|
Hoe vrijer ik me voel
|
||
|
|
|
||
|
|
Ik ben van jou. Jij bent van mij
|
||
|
|
Het is de vallende ster die het helderst schijnt
|
||
|
|
Ik omhels je
|
||
|
|
Zodat je in de duisternis verdwijnt
|
||
|
|
|
||
|
|
Dus omhels me weer
|
||
|
|
Als een roedel wolven schat
|
||
|
|
Verscheur me met jouw lippen
|
||
|
|
Tot ik snap wat jij bedoelt
|
||
|
|
Omhels me weer
|
||
|
|
Als een anaconda
|
||
|
|
Hoe vaster jouw omhelzing is
|
||
|
|
Hoe vrijer ik me voel
|