47 lines
1.4 KiB
Plaintext
47 lines
1.4 KiB
Plaintext
|
Ze zei: leg je hoofd op mijn borsten
|
||
|
|
Voel mijn adem en hart en geloof in dat
|
||
|
|
Wat je nooit zeker weet
|
||
|
|
|
||
|
|
Ik zei: liefste
|
||
|
|
Als jouw liefde geloof is, geloof mij zij schiep me
|
||
|
|
Ik ben haar profeet
|
||
|
|
|
||
|
|
Stuur engel Gabriël dan schrijf ik uw verhaal wel
|
||
|
|
Leid de duif naar de olijftak en hoor mijn dankgebed
|
||
|
|
|
||
|
|
Ze zei: je woorden zijn een kaartenhuis
|
||
|
|
Een zuchtje, weg charme
|
||
|
|
Zet je hersens eens op stop man en omarm me
|
||
|
|
Heb in het echt lief
|
||
|
|
Naast me in bed
|
||
|
|
|
||
|
|
En langzaam raak ik haar volmaakte lichaam aan
|
||
|
|
En drink ik haar lippen als wijn
|
||
|
|
Langzaam brengt ze maar waar je alleen nooit kan gaan
|
||
|
|
En geloof je haar: dit is het enige waar het allemaal om gaat
|
||
|
|
|
||
|
|
Toen ik nog een kind was
|
||
|
|
Was ik boos op nacht omdat ze zo lang was
|
||
|
|
En ik veel te grote delen van mijn leven vergat
|
||
|
|
|
||
|
|
Maar de nachtzwanen zingen
|
||
|
|
Open ik straks de gordijnen, heeft de ochtend zich geschilderd
|
||
|
|
En wilde ik dat ik nog wat nacht had met jou
|
||
|
|
|
||
|
|
Ze zei: laat ons dan beginnen
|
||
|
|
Zo langzaam te beminnen
|
||
|
|
Dat de haastige dag
|
||
|
|
Ons uiteindelijk vergeet
|
||
|
|
|
||
|
|
Leg je hoofd op mijn borsten
|
||
|
|
Voel mijn adem en hart
|
||
|
|
En geloof in dat
|
||
|
|
Wat je nooit zeker weet
|
||
|
|
|
||
|
|
En langzaam raak ik haar volmaakte lichaam aan
|
||
|
|
Vrij in de zilveren maan
|
||
|
|
Langzaam brengt ze me waar je alleen nooit kan gaan
|
||
|
|
En langzaam raakt zij mijn lichaam aan
|
||
|
|
En drinkt ze mijn lichaam als wijn
|
||
|
|
Langzaam breng ik haar waar je alleen nooit kan gaan
|
||
|
|
En weet je wel zeker: dit is het enige waar het allemaal om gaat
|